De coach is een verhalenfluisteraar

De Chinese filosoof Confucius (551 v. Chr.- 479 v. Chr.) is wellicht niet de juiste raadsheer voor mensen die op zoek zijn naar zichzelf. In de Chinees traditie bestaat het ware zelf immers niet. Volgens Confucius zijn we een samenraapsel van tegenstrijdige emoties en neigingen, die voortdurend veranderen en samenkomen in een reeks toevallige gedragspatronen. Niet getreurd, want de optimistische boodschap hierin is dat in potentie iedereen het vermogen heeft om gedragspatronen te veranderen zolang we ons niet laten opsluiten in een identiteit zoals in ‘zo ben ik nou eenmaal’.

De waarheid ligt in het midden en wel het verhalende midden. De grens tussen wat we van onszelf weten en wat we niet van onszelf weten verschuift voortdurend. Er is altijd een deel van onszelf onzichtbaar en onzegbaar en dit geeft ons het gevoel dat we de vinger niet op de zere plek krijgen. Dan bezoeken we onze coach en vertellen we ons verhaal om via reflectie de sleutel te vinden van ons onbehagen en  de deur te openen naar meer helderheid.

Het verhaal dat je je coach vertelt is nodig om wegen te vinden naar het ‘mogelijke zelf’, het zelf dat je gaat helpen om een moeilijke periode door te komen, maar de woorden die je kiest om je verhaal te vertellen brengen over het algemeen weinig uitkomst. Het ‘mogelijke zelf’ bevindt zich namelijk in een nauwelijks hoorbare zucht, een haast onmerkbare knippering van het oog of een lichte trilling van de hand. Het vraagt van je coach om diep te luisteren naar het parallelle verhaal dat zich als een fluistering openbaart.

Inspiratie:

De Weg, Michael Puett en Christine Gross-loh, Uitgeverij Ten Have

Uw brein als medicijn, Dr. David Servan-Schreiber, Kosmosuitgevers

Consolations, David Whyte, , Many Rivers Press

15-08-2016 Deel


(vul hier 'ja' in)
Maak een blog op je website met Websitemachine.nl